فرصت را از دست ندهيم
اضاعه الفرصه غصه
ح /118
ترجمه : از دست دادن فرصت ، مايه غمو انده است .
شرح : عمر انسان كوتاه و زودگذراست ، و فرصتهاى زندگى كوتاه ترو زودگذرتر از آن . هر روزى كه از عمر انسان مى گذرد، تعدادى از فرصتهاى زندگى او نيز براى هميشه از دست مى رود و نابودميشود.
چون فرصتهاى زندگى ، ديگر قابل بازگشت نيستند، بايد از هر فرصتىبهترين استفاده رابكنيم .
استفاده كردن از فرصت ، يعنى اينكه هر كارى را در وقت مناسب انجامدهيم .
اگر فرصتى كه امروز، براى انجام كارى در اختيار ما است از دست برود،فردا، براى آنكار، فرصتى نخواهد بود. چون فرصتهاى فردا هم ، مخصوص كارهاى ديگران است كه هر يك بايد در وقت خود انجام شود، و ديگر نمىتوانيم كارى را كه فرصت انجامش امروزبوده ، براى فردا بگذاريم ، در آن صورت ، كارهايى هم كه بايد در فرصتهاى فردا انجام شود، عقب مى افتد، و اگر كار به همين شكل پيش برود، تمام فرصت هاى روزهاى آينده مانيز، تباه مى شوند و از دست مى روند.
پس هر كارى را، بايد در فرصت مناسب آن كار انجام داد، وگرنه ممكن استكه ديگر، هيچگاهفرصتى براى انجام آن پيدا نشود.
مثلا سنين كودكى و نوجوانى ، فرصت مناسب تحصيلعلم و آموختن دانش است . كس كه چنين فرصت مناسبى را از دست برهد، در سالهاى بعد، گرفتهاريهاى زندگى ، اشتغال به كار وتاءمين معاش ، رسيدگى به امور خانه وهمسر و فرزندان ، و دهها مسئوليت ديگر، به او اجازه و فرصت تحصيلنخواهد داد.
بهمين دليل است كه انسان بايد هر فرصتى را كه پيش مى آيد، غنيمتبشمارد و از آن بهتريناستفاده را بكند. و گرنه ، از دست دادن فرصت ، مايه غم و اندوهى مى شود كه به هيچ قيمتى ، قابل جبران نخواهد بود.