به ابديت پيوستند
سخنى از امام درباره مردگان آنها چنانند كه از
رويدادهاى سهمگين دنيا ، بهراس نمىافتند ، و دگرگونيهاى زشت روزگار ، اندوهگينشان نمىسازد و به
انجمنآرائى بيهوده نمىپردازند و بفرياد نمىآيند ، غايبانى هستند كه كسى در انتظارشان نيست و شاهدانى هستند
كه بحضور نمىآيند ، با آنكه در يكجا فراهم آمدهاند ، پراكندهاند و از گذشت روزگار و دورى جايشان
نيست كه خبرى از آنها نمىرسد و جايگاهشان را خاموشى فرا گرفته است بلكه جام مرگ را سركشيدهاند و از
اين شربت ناگوار ، از سخن گفتن به گنگى و از شنوائى به كرى و از جنبش بسكون افتادهاند .
همسايگانى كه همدم هم نيستند و دوستانى كه
بديدار يكديگر نمىروند ، بشناسائى هم نمىتوانند بپردازند و پيوندهاى برادريشان از هم گسسته است ، تنهايند
با آنكه فراهمند و از هم دورند با اينكه دوستان همند ، براى شبانگاه سحرگاهى و براى بامداد شامى
نميشناسند و نميدانند در كدامين شب و روز كوچيدهاند كه آنها را به ابديت پيوسته است .